ياري اندر كس نمي بينم ياران را چه شـــــــــد             دوستي كي آخر آمد دوستداران را چه شـــــد

آب حيوان تيره گون شد خضر فرخ پي كجاست            خون چكيد از شاخ گل ابر بهاران را چه شـــــــد

كس نمي گويد كه ياري داشت حق دوستـــي            حق شناسان را چه حال افتاد ياران را چه شـد

لعلي از كان مروّت بر نيامد سال ها ســـــــت              تابش خورشيد و سعي باد و باران را چه شـــد

 شهرياران بود و خاك مهربانان اين ديـــــــــــار               مهرباني كي سر آمد شهرياران را چه شـــــــد

گوي توفيق و كرامت در ميان افكنده انــــــــــد              كس به ميدان در نمي آْيد سواران را چه شـــد

صد هزاران گل شكفت و بانگ مرغي بر نخاست         عندليبان را چه پيش آمد هزاران را چه شـــــــد

زهره سازی خوش نمی سازد مگرعودش بسوخت    کس ندارد ذوق مستی می گساران را چه شــد

حافظ اسرار الهي كس نمي داند خمـــــــوش               از كه مي پرسي كه دور روزگاران را چه شـــد