تبليغاتX
صریر
صریر
شعر طنز


فلفل هند و سس چین می خوریم

گاهی از آن گاهی از این می خوریم

بعد از این صبحانه و شام و ناهار

کیک زرد و آب سنگین می خوریم

هر چه درویش از تبرزین می خورد

شیخنا از کیسه دین می خورد

بعد عمری تازه ما فهمیده ایم

خضر هم از آب سنگین می خورد

 

****************************************************************

حالا گذشته ها گذشته
و رفته ها رفته اند
و نام جمهوری کافی ست
وگرنه من می دانستم
در فرهنگ ما
هميشه دين بعد از دنيا می آيد

گناه هيچ کسی نيست
گناه از کسی ست که آمد و گفت : اقرا
گناه از حسين (ع) بود در ميان آن همه کوفه
گناه از نهج البلاغه ي علی ست
وگرنه من می دانستم
که ياوران علی (ع)
همين ديندارانند
که نام دخترانشان دنياست
وگرنه من می دانستم
اسلام فقط به درد کسانی خواهد خورد
که اسب بازی شان را مي خواهند

حالا گذشته ها گذشته
و رفته ها رفته اند
و پيرمرد ـ چشم و چراغ ما ـ
حالا فقط به دسته گل مقامات خارجی نگاه می کند با درد

گناه از بچه های تخس نبود
که از ریش پدرانشان بالا رفتند
گناه از معاویه ها نبود
و از طلحه ها و زبیرها
گناه از ابوذر بود
و از کسی که در کتاب جغرافیا
به اشتباه نوشت: ربذه

حالا گذشته ها گذشته
و رفته ها رفته اند

 

 

                                                                       عليرضا قزوه

 

|+| نوشته شده توسط ع.ب "صریر" در 87/09/29 ساعت |

در کتاب چهار فصل زندگی

صفحه ها پشت سر هم می روند

هریک از این لحظه ها ، یک لحظه اند

لحظه ها با شادی و غم می روند

 

آفتاب و ماه یک خط در میان

گاه پیدا و گاه پنهان می شوند

شادی و غم هر یک ، لحظه ای

بر سر این سفره مهمان می شوند

 

گاه اوج خنده ی ما گریه است

گاه اوج گریه ی ما خنده است

گریه دل را آبیاری می کند

خنده یعنی اینکه دل ها زنده اند

 

زندگی ترکیب شادی با غم است

دوست می دارم من این پیوند را

گرچه می گویند شادی بهتر است

دوست می دارم گریه با لبخند را

 

                                                                        روان شاد "قیصر امین پور"

|+| نوشته شده توسط ع.ب "صریر" در 87/09/25 ساعت |

روزگار
 1] بر مردم روزگاری خواهد آمد که در بين آنان از قرآن جز خطوطش [2] و از اسلام جز نامش باقی نماند . مساجدشان از جهت بنا و ساختمان آباد [3] اما از جهت هدايت خراب ساکنان و آبادکنندگان آن بدترين مردم روی زمينند [4] فتنه و فساد از آنان برمیخيزد و خطاها در آنها لانه مي کند . آن کس که از فتنه ها کناره گيری کرده او را به آن بازمي گردانند [5] و هر کسی که از آن واپس مانده به سوی آن سوقش مي دهند خداوند سبحان مي فرمايد : به ذاتم سوگند [6] بر آنان فتنه ای برانگيزم که عاقل و بردبار در آن حيران ماند . و هم اکنون اين کار انجام شده . و ما از خداوند خواستاريم که از لغزش های غفلتهای ما در گذرد .

369 - [1] وقال [ع ] : ياتی علی الناس زمان لا يبقی فيهم من القرآن الا رسمه [2] و من الاسلام الا اسمه ، و مساجدهم يومئذ عامره من البناء ، [3] خراب من الهدی ، سکانها و عمارها شر اهل الارض ، [4] منهم تخرج الفتنه ، و اليهم تاوی الخطيئه ، يردون من شذ عنها فيها ، [5] و يسوقون من تاخر عنها اليها يقول الله سبحانه : فبی حلفت [6] لا بعثن علی اولئک فتنه تترک الحليم فيها حيران ، و قد فعل ، و نحن نستقيل الله عثره الغفل
 
                                                                      خطبه ی 369 نهج البلاغه
|+| نوشته شده توسط ع.ب "صریر" در 87/09/10 ساعت |

دو خط

دیروز،

- چون دو واژه به یک معنی-

از ما دوگانه ،
                هر یک

                          سرشارِ دیگری
اوج یگانگی.

 و امروز

چون دو خط موازی

               در امتداد یک راه

                                                  یک شهر

                                                              یک افق
بی نقطه تلاقی و دیدار

 حتی

 در جاودانگی.

 

                                                                        شفیعی کدکنی"م.سرشک"

|+| نوشته شده توسط ع.ب "صریر" در 87/09/07 ساعت |